تيموريان ايران و هند و زندگىنامه‌ها - بخش تاريخ جهان 1 / 566 . ايران صغير : تذكره‌ى شعراى پارسى زبان كشمير . خواجه عبد الحميد عرفانى ( پاكستانى ) . زندگىنامه‌ى 32 تن سرايندگان آن سرزمين است . نگاشته‌ى 1335 خ . تاريخ تذكره‌ها 2 / 80 - 81 ؛ مشار 1 / 619 ( 2 چ ) ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 780 ؛ تذكره‌نويسى 678 ؛ پاكستان و هند ؟ 678 . ملى تبريز 1 / 187 ؛ ملى باقر 48 . ايرج و نخبه‌ى آثارش . غلام رضا رياضى . مشار 1 / 626 ( چ . تهران 1326 خ ، 204 ص ) . « ب » بابا افضل كاشانى - بخش زندگىنامه‌ى پيران و بزرگان بابا طاهر عريان . مشار 1 / 643 ( 2 كتاب ) . بابرنامه . بابر تيمورى . تاريخ خود نوشت ، و دربرگيرنده‌ى زندگىنامه‌ى بزرگان ، سرايندگان ، دانشمندان ، موسيقىدانان و جز آنان است - بخش تاريخ هند 2 / 1140 . با حافظ بيشتر آشنا شويم . مصطفى ابو الفضلى . مشار 1 / 647 ( 2 چ : قم 1335 خ ، 1337 خ ) . باغ ارم . ن . از مآخذ اختر تابان . تذكره‌نويسى 710 ؛ پاكستان و هند 5 / 213 . باغ صائب . خليل سامانى متخلص به موج . مجموعه سروده‌هاى سرايندگان همروزگار كه ماهانه در تهران منتشر مىشده است . تاريخ تذكره‌ها 2 / 808 . باغ گلهاى حسن عشق - مجموعه‌ى عشق . باغ معانى . نقش على هندى ، روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه در 1292 ق كه به اين كار مىپرداخته است . در 1 « مقدمه » و 7 « چمن » و 1 « خاتمه » : چمن 1 و 2 ناپيدا ، 3 - شاهان و كارهاى منظوم آنان ، 4 - وزيران و اميران سراينده ، 5 - زندگىنامه‌ى 322 تن از آغاز تا 800 ق ، 6 - سرايندگان فارسىگوى هند يا در هند زيسته از آغاز سده‌ى 9 ق تا روزگار نگارش . خاتمه در احوال خود نگارنده . چاپ شده . آغاز چمن 6 و 7 : فاتحه و فتح كلام خدا * - نام خدا آمده ، نام خدا . سپاس بىقياس بهارآفرينى را سزاست . تاريخ تذكره 1 / 82 - 83 ؛ استورى 1 / 855 ؛ تذكره‌نويسى 396 ؛ فرهنگ‌نويسى 44 ؛ پاكستان و هند 5 / 195 ؛ مارشال 368 . بانكيپور 8 / 698 ؛ اسپرنگر 152 ؛ جرنل ، خدابخش 1 / 1977 م / 1 چاپ متن ؛ ريو 3 / 1022 ؛ مرآت العلوم 1 / 40 . با كاروان حله . دكتر عبد الحسين زرين‌كوب . بيست تن از رودكى تا بهار . به كوشش دكتر مهر پاكستانى به اردو ترجمه و چاپ شده . مشار 1 / 668 ( 2 چ : تهران 1343 ، 1347 خ ) . بتخانه : خلاصة الشعرا . ملا محمد صوفى مازندرانى ( د 1035 يا 1038 ق ) فرزند عبد اللّه ، و ملقب به صوفى ، در آمل مازندران زاده شد ، به شيراز و سپس به حج رفت و 15 سال در آنجا ماند ، سپس به هند و اجمير آمد و مدتى در گجرات زيست . مدت چهل سال ديوان‌ها و